»Stadion

Stadion Stoczniowy (tak brzmi jego nazwa nawiązująca do tradycji Klubu Sportowego Stal Stocznia Szczecin) przy ul. Bandurskiego 35, położony jest w malowniczej okolicy w dzielnicy Żelechowa, w bliskości popularnej dzielnicy Warszewo.

Obiekt ten jest dobrze skomunikowany z głównymi węzłami komunikacyjnymi (Komuny Paryskiej, Kołłątaja, Plac Rodła) dzięki trzem połączeniom autobusowym (57, 68 i 82 - przystanek Axentowicza).

Bliskość centrum przy jednoczesnej zacisznej lokalizacji, wśród osiedla domów jednorodzinnych, w bliskości parku i ogródków działkowych, sprawia, że na tym kameralnym obiekcie panuje przyjazna, rodzinna atmosfera.

Kompleks obiektów składających się na bazę treningową KS Stal Szczecin powstał w 1972 roku. Składają się na niego:

• Stadion Stoczniowy na 2500 miejsc;
• Budynek klubowy wraz z:
  • Siedzibą klubu;  
  • Pokojem trenerskim;
  • Hotelem;
  • Szatniami;
  • Sauną;
  • Pomieszczeniami odnowy biologicznej;
  • Gabinetem medycznym;
  • Toaletami;
  • Pralniami i magazynami;
• Zapleczem gastronomicznym (Klubowy bar).
• Boisko treningowe o nawierzcni trawiastej (101x66m);
• Boisko treningowe o nawierzchni żużlowej (101x64m).

Stadion Stoczniowy może pomieścić 2500 widzów. Jednak w przypadku zamontowania na tym obiekcie krzesełek (obecnie zamontowane są ławki) liczba ta zapewne zostałaby uszczuplona.

Na Stadionie Stoczniowym nie ma zamontowanego oświetlenia. Istnieje natomiast system nawadniania murawy. Płyta boiska ma wymiary 105x70 metrów.

Cechą charakterystyczną obiektu przy Bandurskiego jest brak wysokich płotów okalających boisko, co jeszcze bardziej sprzyja i świadczy o rodzinnej, przyjaznej atmosferze panującej na Stadionie Stoczniowym.

Dwa boiska treningowe, położone po przeciwległej stronie ulicy Bandurskiego, w kierunku dzielnicy Warszewo nie posiadają trybun, ani szatni (zawodnicy przebierają się w budynku przy stadionie głównym).

Boisko żużlowe w latach 70., 80. i 90. stanowiło jedyny substytut obiektów ze sztuczną murawą. W okresie przygotowawczym, w czasie obfitych opadów deszczu czy śniegu, nawierzchnia żużlowa była jedyną, która pozwalała piłkarzom na rozgrywanie meczów sparingowych czy odbywanie treningów. Na "żużlu" gościły drużyny z całego województwa. Trenowała i rozgrywała tu sparingi również Pogoń Szczecin.

Boisko żużlowe przeżywało w tych czasach prawdziwe oblężenie, dlatego też zostało zainstalowane na nim sztuczne oświetlenie (w technologii podobnej do lamp ulicznych). Jednak z powodu ogromnych kosztów utrzymania, a także przestarzałej, energochłonnej instalacji, obecnie jest ono wyłączone z eksploatacji.

Trawiaste boisko treningowe, położone za "żużlem", usytuowane jest zacisznie w otoczeniu ogródków działkowych i stanowi funkcję wspomagającą dla płyty głównej, która w ciągu ostatnich dwóch lat eksploatowana była intensywniej.

W lecie 2010 roku zlikwidowana została blaszano-drewniana scena, znajdująca się za płytą główną, od strony ulicy Bandurskiego. W jej miejsce, a także po przeciwległej stronie boiska powstają dwa małe boiska piłkarskie, odciążające płytę główną. Ponadto w 2010 roku płyta główna przeszła gruntowną renowację (zniwelowanie nierówności, wymiana i poprawa jakości murawy), a w roku 2011 planowane jest zamontowanie - w miejsce płotów za liniami końcowymi boiska - wysokich "piłkołapów" oraz nowych ławek rezerwowych.

Plany inwestycyjne zakładają również systematyczną renowację budynku klubowego. Od połowy 2009 roku zamontowano nowy węzeł cieplny wraz z całą instalacją, a także wymieniono wszystkie powierzchnie dachowe oraz niektóre okna.

Do 2013 roku planowane jest wyburzenie przestarzałej trybuny od strony ulicy Axentowicza i wybudowanie w jej miejsce nowoczesnej kameralnej trybuny spełniającej najwyższe wymogi bezpieczeństwa.